Blog

Blog

WELKOM OP DE BLOG VAN JOB SOLUTIONS.
MET REGELMAAT DELEN WIJ HIER ARTIKELEN EN VERHALEN VAN ONZE MEDEWERKERS EN KLANTEN

17-09-2018

Karel kan niet alles, hoeveel moet hij verdienen?

Bedrijven die arbeidsgehandicapten in dienst nemen, krijgen geld toe van de overheid. De baas betaalt enkel voor de productiviteit van de werknemer. Maar hoe wordt die gemeten?

JOOST DE VRIES

Arbeidsdeskundige van het UWV
Karel (begin 20) werkt 24 uur per week bij een spellenwinkel, een paradijs voor kleine en grote jongens vol games, bordspellen en exclusieve speelkaarten. Karel is geen gewone medewerker, hij heeft meer tijd nodig dan ‘reguliere’ werknemers. Hij kan zich slechts op één taak tegelijkertijd concentreren, moet veel nadenken over handelingen, is onzeker over zijn werk en gespannen in de omgang met onbekenden. Ook problemen met zijn motoriek beperken hem. De arbeidsdeskundige van het UWV concludeert: ‘Hij kan niet plotseling versnellen of vertragen. Het kan alleen op zijn manier.’

Hij is een van de circa 100 duizend mensen met een beperking die een plek hebben gevonden in het reguliere bedrijfsleven. In de kaartenbakken van het UWV en gemeenten zitten nog eens ruim 100 duizend arbeidsgehandicapten, mensen die in beeld zijn maar werkloos thuis zitten. De overheid legt geld bij om werkgevers te verleiden deze mensen in dienst te nemen. Om te bepalen hoeveel de baas moet betalen, meet een arbeidsdeskundige van het UWV of de gemeente de productiviteit van de gehandicapte.

Er zijn zes methoden in omloop om ‘loonwaarde’ te meten. Karel kreeg de UWV-behandeling, de meest gebruikte methodiek. De Volkskrant keek over de schouder van de arbeidsdeskundige mee. Karel is een gefingeerde naam, de werknemer wilde niet herkenbaar worden opgevoerd in de krant.

De spellenwinkel verhandelt de spullen vooral online. Sommige klanten bezoeken ook de fysieke winkel. Karels werkzaamheden bestaan uit het klaarmaken van bestellingen, het maken van foto’s van producten voor de website, het controleren van binnengekomen waar, het inruimen van de winkel en het helpen van klanten aan de kassa.

Op het moment van de loonwaardemeting werkt Karel al drie maanden in de winkel, tot dan toe met behoud van uitkering. Voorheen werkte hij in een supermarkt, eveneens met subsidie. Het werk in de spellenwinkel is een droom die uitkomt, hij is fervent gamer. Na vandaag gaat zijn baas hem betalen voor zijn werk, de overheid vult het salaris aan.

De loonwaardebepaling duurt anderhalf uur. Na een kennismaking met Karel en zijn baas, spreekt de arbeidsdeskundige uitgebreid met de werkgever. Karel doet ondertussen zijn werk in de winkel. Het gesprek neemt bijna een uur in beslag. De werknemer wordt volledig ontleed.

De baas dient zelf als vergelijkingsmateriaal, hij runt de zaak met zijn vriendin en heeft geen ‘gewone’ werknemers in dienst. Hij moet zodoende een inschatting maken van het werktempo van een hypothetische reguliere medewerker. Hoe lang doet een gewone werknemer over het verzamelen van bestellingen? In hoeveel minuten kun je een klant helpen bij de kassa? Hoeveel tijd kost het om een kratje games in de schappen te zetten?

Daarna kijkt de arbeidsdeskundige naar Karel die de inhoud van het bordspel Kolonisten natelt. Het afgelopen uur heeft hij ook een aantal bestellingen verzameld en enkele klanten geholpen. Dan weet de arbeidsdeskundige genoeg. Thuis werkt ze haar aantekeningen uit tot een rapport van 17 pagina’s en een conclusie: dit is het bedrag dat u uw werknemer moet betalen.

Deze jonge werknemer met een beperking valt onder de Wajong, de regeling voor jonggehandicapten. Uitkeringsinstantie UWV meet zijn productiviteit en betaalt zijn aanvullende uitkering. Karel regelt dit rechtstreeks met het UWV. Deze regeling heet loondispensatie en geldt op dit moment alleen voor mensen in de Wajong.

Andere werkende gehandicapten krijgen van hun werkgever een volledig (minimum)loon. De werkgever krijgt van de gemeente aan het eind van de maand een deel van het geld terug. Dit heet loonkostensubsidie. Hierbij is niet het UWV, maar de gemeente de uitvoerende instantie.

Het kabinet wilde loondispensatie voor alle arbeidsbeperkten invoeren. Makkelijker voor werkgevers, die dan niet meer bij gemeenten zouden moeten aankloppen voor subsidie. Maar voor de gehandicapte heeft loondispensatie twee grote nadelen: hij moet zelf zijn aanvullende inkomen regelen met de gemeente of het UWV, en in plaats van het minimumloon, krijgt hij zijn loon aangevuld met een gedeeltelijke bijstandsuitkering waarover hij geen pensioen en WW opbouwt.

Na felle kritiek vanuit de samenleving trok staatssecretaris Tamara van Ark van Sociale Zaken vorige week het plan in. Ze kwam tot de conclusie dat loondispensatie het leven van werkgevers en gehandicapte werknemers niet ‘simpeler en beter maakt’. Ze beraadt zich nu op een eenvoudiger vorm van loonsubsidie, met minder rompslomp voor werkgevers en gehandicapten. Ook de loonwaardemeting moet op de schop; ze wil van zes methoden naar één manier om productiviteit te meten.

De discussie gaat aan Karel voorbij. Hij heeft zijn rapport binnen en kan aan de slag. Kwaliteit: een dikke 10. Snelheid: een ruime 3.

100 duizend mensen met een beperking hebben een plek in het reguliere bedrijfsleven. In de kaartenbakken van het UWV en gemeenten zitten nog eens ruim 100 duizend arbeidsgehandicapten

24-08-2018

Van vrijwilliger naar een betaalde baan.

Tijdens gesprekken met klanten wordt geregeld duidelijk dat men “beren op de weg” ziet.
Uitspraken als “Er is toch geen werkgever die mij wil”, “Ik kan toch niet werken als ik zoveel pijn heb?“ of “Wat als ik weer terugval?” hoor ik geregeld.
Ook werkgevers die ik spreek zijn soms huiverig. Van hen hoor ik geregeld uitspraken als
“Ik moet op een medewerker kunnen bouwen, wat als deze persoon vaak ziek is? “
“Kost het mij niet teveel financieel en in tijd als ik iemand aanneem met beperkingen?
“Ik neem liever iemand aan zonder beperkingen dan weet ik tenminste waar ik aan toe ben”

Ik begrijp dit, ik heb jaren als personeelsfunctionaris en verzuimspecialist gewerkt en weet dat een bedrijf naar haar bedrijfsvoering moet kijken. Toch zou hier wel eens sprake kunnen zijn van het zogenaamde “onbekend maakt onbemind”. Als ik namelijk de werkgevers en klanten informeer over de voor – en nadelen en dan vooral spreek in mogelijkheden merk ik dat er veel vragen kunnen worden weggenomen!

Graag deel ik een bijzonder verhaal van een van mijn re-integratieklanten.

Deze dame heeft al jaren fysieke klachten en zal hier waarschijnlijk voor altijd mee moet leren leven. Ze wilde graag onderzoeken wat haar mogelijkheden zijn en heeft met onze hulp vrijwilligerswerk gevonden in een zorgcentrum, hier verrichtte zij lichte taken. Ze leefde helemaal op, voelde zich gezien en kreeg complimenten over het werk dat ze deed. Ze bleek goed contact te maken met de ouderen en dit alles viel al snel op.

Op een dag kreeg zij de mogelijkheid in het restaurant van de zorginstelling te gaan meedraaien en deze pakte ze dan ook met twee handen aan.  Ze had inmiddels geleerd hoe ze haar grenzen beter kon bewaken en was zo ook in staat overbelasting tegen te gaan, ze durfde nee te zeggen.

Het bedrijf wist dat ze een WIA uitkering had en bood haar uiteindelijk een baan aan in het restaurant. Zij waren zo enorm tevreden door haar omgang met ouderen en enthousiasme dat ze uitstraalde naar de collega’s, haar wilden ze zeker een kans geven! Zij is zo dankbaar voor deze kans en ervaart momenteel ook minder klachten.

Dit bedrijf is voor mij een voorbeeld dat er écht naar de mens gekeken wordt en niet enkel naar de beperkingen. Deze dame is een voorbeeld dat je, door in beweging te komen en een positieve uitstraling te hebben, kansen krijgt.  Je leert niet fietsen door er over te dromen of er naar te kijken, je moet het gewoon doen!

Wij zijn altijd op zoek naar bedrijven die mensen een kans willen bieden op gebied van werk dus neem gerust contact met ons op om vrijblijvend in gesprek te gaan.

Wij zijn bereikbaar via info@job-solutions.nl of telefonisch op nummer 088-20 50 100. Hopelijk tot snel!

21-8-2018
Het RIVM deelt haar rapport “Volksgezondheid Toekomst Verkenning 2018” welke elke 4 jaar wordt uitgebracht. Het rapport schetst een beeld van de toekomst op gebied van werk, gezondheid, vergrijzing, zorg…. Het laat zien dat onze gezonde samenleving ook haar uitdagingen heeft. Klik hier voor het artikel

15-8-2018
Een artikel gedeeld door collega Margot Schilders met als onderwerp: “Integratie van werk en privé”
klik hier voor het artikel

15-8-2018
Collega Margot Schilders deelt een artikel uit het magazine “Reinier
In het kader van het project ‘Werkgerichte behandelaanpak’ van UWV en GGZ Reinier van Arkel, verzorgt Job Solutions het re-integratiecomponent. Onlangs verscheen in ‘Reinier’, het magazine van Reinier van Arkel, een interview met één van onze cliënten. Daisy vertelt hoe zij het traject heeft ervaren, met name de  wisselwerking tussen behandeling en re-integratie. Het ontwikkelen van perspectief op het gebied van werk heeft er bij haar voor gezorgd dat zij niet in een ‘zwart gat viel’, zoals zij zelf aangeeft.
klik hier voor het artikel